Αρχική Σελίδα \ Σεξουαλικώς Μεταδιδώμενα Νοσήματα \ Κονδυλώματα
  • Κονδυλώματα

    Ο ιός αυτός προκαλεί τον ταχύ πολλαπλασιασμό των κυττάρων του δέρματος, με αποτέλεσμα να αναπτύσσονται καλοήθη εξογκώματα που είναι περισσότερο ενοχλητικά παρά επικίνδυνα, αλλά τα οποία είναι ιδιαίτερα μεταδοτικά.

    Τα Οξυτενή Κονδυλώματα, όπως είναι η τυπική ονομασία των κονδυλωμάτων, μεταδίδονται κυρίως με την σεξουαλική επαφή.
     
    Διαφορετικά στελέχη, του ιού HPV, προκαλούν τις μυρμηκίες σε διάφορα σημεία του σώματος. 
    Οι μυρμηκίες μεταδίδονται με την άμεση δερματική επαφή ή με το άγγιγμα υγρών επιφανειών.
    • Μετά την αρχική επαφή, ο ιός HPV μπορεί να μείνει ανενεργός ή σε λανθάνουσα κατάσταση στο δέρμα και ενδέχεται να μην υπάρξουν αμέσως ορατά συμπτώματα.
    Αυτό σημαίνει ότι πολλά άτομα ενδέχεται να είναι φορείς του ιού HPV χωρίς να το μάθουν ποτέ. 
    Μπορεί να χρειαστούν ακόμα και έξι μήνες για να αναπτυχθεί ένα κονδύλωμα (περίοδος επώασης).
     
    Μολονότι είμαστε όλοι εκτεθειμένοι στον ιό HPV, ορισμένοι φαίνεται να είναι πιο ευαίσθητοι σε αυτόν, ενώ άλλοι είναι εκ φύσεως πιο ανθεκτικοί.
    • Τα κονδυλώματα  εμφανίζονται συχνότερα όταν το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού είναι ευάλωτο ή εξασθενημένο.
    • Εντοπίζονται κυρίως στα γεννητικά όργανα και τις περιοχές γύρω από αυτά, καθώς και στην περιοχή του δακτυλίου του πρωκτού και της μεσογλουτιαίας αύλακας. Πολύ σπάνιες είναι εξωγεννητικές θέσεις, όπως η στοματική κοιλότητα ή οι γωνίες των χειλιών.
    • Πολλαπλασιαζόμενα μπορούν να σχηματίζουν μεγάλες πλάκες.
    • Αφού συλλέγουμε το βιολογικό δείγμα, το αποστέλλουμε για μοριακή ανάλυση, και απομόνωση ολικού DNA και RNA. Συνιστούμε ταυτοποίηση υποτύπων του ιού HPV, ανίχνευση και τυποποίηση με ανάλυση μικροσυστοιχιών, και έλεγχο της ογκογόνου δραστηριότητας του HPV.
    • Οι γυναίκες με οξυτενή κονδυλώματα παρουσιάζουν αυξημένη επίπτωση λοίμωξης με HPV του τραχήλου της μήτρας και ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία. Συνιστούμε test pap ανά εξάμηνο.

    Κονδυλώματα, HPV
    Αποτελούν μια μεγάλη ομάδα ιών με διάφορη κλινική εικόνα και σημασία και ο αριθμός τους υπολογίζεται γύρω στους 80.
    Οφείλονται στον ιό των ανθρωπίνων θηλωμάτων (HPV) και προσβάλλουν κυρίως τον τράχηλο της μήτρας, τον κόλπο και το αιδοίο.
    Οι πιο επικίνδυνοι ιοί που έχουν συνδεθεί με τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας είναι οι HPV-16, HPV-18, HPV-31, HPV-33 και HPV-45.
    Τα παιδιά μπορεί να επιμολυνθούν από τον ιό κατά τον τοκετό.
     
    Τρόποι Πρόληψης & Θεραπείας

    Καθώς ως γνωστόν η πρόληψη αποτελεί την καλύτερη ασπίδα για την υγεία, συστήνονται απλές πρακτικές που μπορούν να κρατήσουν μακριά τον κίνδυνο των κονδυλωμάτων.

    Δεδομένου ότι πρόκειται για ένα σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, είναι αυτονόητο ότι απολύτως προστατευμένοι απέναντι στα κονδυλώματα είναι όσοι επιλέγουν την αποχή από τις σεξουλικές επαφές, και όχι μόνο από την ερωτική διείσδυση. Επειδή όμως αυτό δεν συνηθίζεται στις μέρες μας, κρίνεται απαραίτητη η χρήση προφυλακτικού σε κάθε επαφή που περιορίζει τον κίνδυνο της μόλυνσης, αλλά δεν τον εξαλείφει αφού δεν καλύπτει ούτε τη βάση του πέους, ούτε την περιγεννητική περιοχή, αλλά ούτε και όλα τα είδη της ερωτικής συνεύρεσης. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δίνεται και σε περίπτωση ξυρίσματος ή αποτρίχωσης των περιγεννητικών οργάνων, καθώς τόσο το ξυραφάκι όσο και το αποτριχωτικό κερί μπορεί να προκαλέσουν μικροτραυματισμούς στο δέρμα, ανοίγοντας τον δρόμο στον ιό.

    Στο ίδιο πλαίσιο, απαραίτητη κρίνεται και η αυτοεξέταση/αυτοψηλάφηση για ανίχνευση καινούργιων δερματικών βλαβών που μοιάζουν με «ελιές». Για μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχημένης ανίχνευσής τους, συστήνεται η χρήση ενός μεγάλου καθρέφτη και έντονου φωτισμού στα επίμαχα σημεία.

    Στην περίπτωση συχνής εναλλαγής συντρόφων, θα πρέπει να αποτελεί «πάγια» τακτική η εξέταση/ψηλάφηση των συντρόφων πριν την σεξουαλική διείσδυση. Ο έλεγχος μπορεί να γίνει κατά τη διάρκεια των προκαταρκτικών χαδιών, ιδανικά με αρκετό φως. Στόχος είναι ο εντοπισμός τυχόν δερματικών αλλοιώσεων ή προεξοχών στη γεννητική ή περιγεννητική περιοχή.

    Φυσικά, καμία εξέταση/ψηλάφηση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ιατρική δερματολογική εξέταση, η οποία θα πρέπει να αποτελεί μέρος του καθιερωμένου ετήσιου τσεκ-απ υγείας. Η εξέταση είναι ανώδυνη και χάρη στην επιστημονική κατάρτιση και τη χρήση ειδικών φακών και εργαλείων, φέρνει στο φως ακόμα και τις υποκλινικές βλάβες, αυτές δηλαδή που δεν διαγνώσκονται δια γυμνού οφθαλμού.

    Ένα ακόμα μέτρο πρόληψης είναι ο εμβολιασμός. Το υπάρχον τετραδύναμο εμβόλιο προσφέρει ανοσία απέναντι στα τέσσερα από τα πιο επιθετικά στελέχη του ιού (6, 11, 16 και 18). Η ανοσία ωστόσο διαρκεί για τρία μόνο χρόνια, ενώ ακόμα και κατά τη διάρκεια των τριών αυτών ετών θα πρέπει να τηρούνται τα προαναφερθέντα μέτρα πρόληψης και προστασίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα στελέχη 16 και 18 ενοχοποιούνται για την πλειονότητα των καρκίνων του τραχήλου της μήτρας, ενώ τα στελέχη 6 και 11 έχει διαπιστωθεί ότι ευθύνονται για το μεγαλύτερο ποσοστό των οξυτενών κονδυλωμάτων. Ο εμβολιασμός συστήνεται για αγόρια και κορίτσια ηλικίας 12 έως 25 ετών, χωρίς ωστόσο να αποκλείονται οι μεγαλύτερες ηλικιακές ομάδες.

    Θεραπείες

    Η εξάλειψη των κονδυλωμάτων μπορεί να επιτευχθεί είτε με θεραπείες, οι οποίες εφαρμόζονται στο σπίτι από τους ίδιους τους πάσχοντες, είτε με θεραπείες που μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο σε δερματολογικό ιατρείο.

    Θεραπείες τοπικές 

    Στην κατηγορία αυτή, περιλαμβάνονται αλοιφές ή λοσιόν με φαρμακευτικές ουσίες, που προορίζονται για τοπική εφαρμογή στα σημεία των βλαβών. Αν και αποτελούν την πιο απλή και συντηρητική μέθοδο αντιμετώπισης των κονδυλωμάτων, δεν αποδεικνύονται ιδιαίτερα αποτελεσματικές, καθώς οι ασθενείς τείνουν να παραλείπουν τις μικρές, τις αρχόμενες αλλά και τις υποκλινικές βλάβες, αυτές δηλαδή που δεν φαίνονται με γυμνό μάτι. Οι βλάβες που παραμένουν, είναι η συνήθης αιτία συνεχών επανεμφανίσεων και υποτροπών των κονδυλωμάτων. Επιπλέον, η αναπόφευκτη χρήση των σκευασμάτων αυτών και σε υγιείς περιοχές, επιφέρει συχνά ερεθιστικές δερματίτιδες και ξηροδερμίες που αποτελούν γόνιμο έδαφος για την εξάπλωση των κονδυλωμάτων.

    Θεραπείες σε δερματολογικό ιατρείο

    Πιο αποτελεσματικές είναι αντιθέτως οι θεραπείες που εφαρμόζονται σε δερματολογικό ιατρείο από εξειδικευμένο δερματολόγο-αφροδισιολόγο.

    Κρυοθεραπεία
    Η παλαιότερη μέθοδος είναι η κρυοθεραπεία (κρυοπηξία), με την οποία προκαλείται καταστροφή των βλαβών με τη χρήση υγρού αζώτου. Η μέθοδος αυτή ωστόσο δεν μπορεί να εστιάσει στις περιοχές των βλαβών, με αποτέλεσμα να καταστρέφει και υγιές δέρμα. Επίσης, αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο υποτροπών καθιστώντας αναγκαία τη συχνή επανάληψή της. Ακόμα και σε αισθητικό επίπεδο τα αποτελέσματα δεν είναι ιδιαίτερα ικανοποιητικά, καθώς είναι πολύ πιθανό να αφήσει στο δέρμα ουλές και υποχρωμίες.

    Διαθερμοπηξία
    Μία ακόμα παλιά και μη-επιλεκτική μέθοδος αντιμετώπισης των κονδυλωμάτων είναι η διαθερμοπηξία (ηλεκτροκαυτηρίαση). Μπορεί όμως να αφήσει ουλές και υποχρωμίες, είναι πολύ επώδυνη, ενώ καθυστερεί πάρα πολύ ο χρόνος επούλωσης του δέρματος στην περιοχή με ό,τι κινδύνους αυτό συνεπάγεται (όπως επιμόλυνση, κ.ο.κ.).